Nazywam się Kasia jestem z Polski ( Polish ) , ten o którym piszę jest wspaniałym człowiekiem.
Zauroczyłam się nim od pierwszego jego uśmiechu , dziewczyny wiecie o czym pisze.
Zauroczyłam bo nie zakochałam, jak można kochać kogoś kogo się osobiście
nie zna, miałam uczucia jak by było możliwe moje spotkanie z nim,
mam uczucia jak bym miała z nim pewną więź, chodź on nawet nie wie
o moim istnieniu . Zastanowiłam się nad wszystkim bo męczyły
mnie marzenia o poznaniu Petera Hernandez i rozkochaniu go w sobie.
Możliwość naszego spotkania jest znikoma , po za tym niemożna
myśleć tylko o sobie , nawet jeśli była by możliwość być z nim
pewnie bym to zepsuła , jak wszystkie inne związki,przez to
,że nie umiem mówić o moich uczuciach i przez mój pech …
Muszę przestać myśleć o jego ciągle uśmiechniętej buzi ,
ślicznych oczach i o tym co w nim uwielbiam najbardziej…
Jego zwariowanym charakterze , te ciągłe wygłupy, heh ideał…
Zrozumiałam , że ten uroczy mężczyzna zasługuje na równie
wspaniałą dziewczynę. Życzę mu jak najwięcej szczęścia,
nadal będzie moim ulubionym wykonawcą.
Lecz moje uczucia się ustabilizują. Jeśli dziewczyny macie
uczucia podobne do moich, pomyślcie nad tym .
Kochajcie Bruna Marsa ale w takim stopniu by siebie nie ranić.